Skip to content
Narrow screen resolution Wide screen resolution Auto adjust screen size Increase font size Decrease font size Default font size

Joomla

Home arrow Over ons arrow Van het eerste uur
Van het eerste uur

Hallo, ik ben Paulus den Boer uit Zwolle, en al velen jaren behept met het ligfietsvirus.

Bijtijds bij
Halverwege de jaren tachtig kwam de Roulandt op de markt, en de mijne had framenummer 66. Ik was er dus bijtijds bij. Enige tijd later vond ik het tijd worden voor een grote stap: een driewieler met stroomlijnkuip. Het was een geheel houten exemplaar, gebouwd door Bram Moens en Alexander Kalisvaart. En zweten dat je doet in zo’n geval!! Vering was er ook nog niet in die dagen, dus rammelde je de kist uit. Banden knalden je ook met enige regelmaat om de oortjes vanwege de grote zijwaartse krachten die op de banden worden uitgeoefend tijdens de bochten. Maar omdat het zweten mij het meest tegenstond kocht ik ook een open RVS driewieler. Een echte M5.

SPEDA TIDUR
Toen ik in ’87 besloot om een fietsvakantie te houden in Bali, wilde ik dat graag met een ligfiets doen. De driewieler vond ik daarvoor minder geschikt, dus liet ik Bram een tweewieler bouwen. Tegenwoordig beter bekend als streetlegal, toen het neusje van de zalm. Op deze fiets heb ik dus Bali door gecrost. Nu nog (tien jaar later) hoor ik het gescandeer van "SPEDA TIDUR" ofwel vrij vertaald "slaapfiets". Hele scholen liepen uit. Toen een jaar later mijn zoon werd geboren durfde ik de ligfiets niet meer te gebruiken. Achteraf onbegrijpelijk, toen dorst ik het gewoon niet aan om mijn zoon op de fiets mee te nemen, en ik had en heb een stevig alternatief: een Gazelle herenfiets uit 1932. Later heb ik zelfs mijn ligfiets verkocht!

Rekbare beurs
Maar eind 1997 zag ik in een etalage een ligfiets staan, en mijn hartje begon opeens weer wat sneller te kloppen. Bovendien had ik sinds kort werk op 15 km. afstand, en dat is een afstand die perfect geschikt is voor forensen per ligfiets! Een vriendin raadde me aan om eens een open dag bij de liggende hollander te doen. Die raad heb ik toen opgevolgd, samen met drie oud-collega’s. Het was een hartstikke leuke dag. Mijn budget had ik min of meer vastgesteld, maar er stond een wel heel bijzonder model in een standaard te glimmen. Een mooie hemelsblauw-metallic handgebouwde M5 met onderstuur. Spiksplinternieuw, en precies wat ik zocht. Mijn budget werd ter plekke opgerekt tot bijna het dubbele. Ik kon de fiets ook direkt meenemen, wat handig was omdat ik niet echt in de buurt woonde. En sindsdien rijd ik heel regelmatig naar Dalfsen. De ligfietsstal is inmiddels uitgebreid met een Alligt jeugd voor mijn zoon Sebastiaan van 9 jaar, en een BOB-aanhangertje achter mijn eigen fiets. Mijn fiets is opgewaardeerd met een verende voorvork, zodat ik nog gerieflijker door Neerlands dreven koers.

Mr. Plat Zwols
Met mijn zoon heb ik inmiddels al twee vakanties gefietst. Vorig jaar in de omgeving van Eindhoven, en dit jaar dwars door België en Frankrijk naar de eclips. Ook ben ik af en toe te vinden bij de liggende hollander als vrijwilliger op de open dagen en organiseer ik PLAT ZWOLSCH. Dat is een club van 120 leden met maandelijkse toertochten voor ligfietsers. Inmiddels zijn we met PLAT ZWOLSCH ook een weekend wezen fietsen naar de Weerribben. Ligfietsers onderling blijken een heel sociaal kontakt te hebben, en dat vind ik erg leuk. Ik zou zeggen, probeer eens een dagje ligfietsen uit, want "the proof of the pudding is the eating" tenslotte. Misschien zien we elkaar bij de liggende hollander of ergens bij een of ander ligfietstreffen.


paulensebas.jpegGroet van Paulus en Sebastiaan

 
< Vorige   Volgende >